کد خبر : 58660

گروه خانواده؛ نعیمه موحد: بعضی گزاره‌ها هستند که همه روی آن اتفاق‌نظر دارند اما اهمیت آن گزاره در حد همین اتفاق‌نظر باقی‌مانده است. مثل‌اینکه همه قبول دارند جامعه و یک نسل سالم نیازمند این است که زنان آن جامعه ازنظر جسمی و روحی در سلامت باشند و ورزش کردن هم یکی از راه‌هایی است که […]


گروه خانواده؛ نعیمه موحد: بعضی گزاره‌ها هستند که همه روی آن اتفاق‌نظر دارند اما اهمیت آن گزاره در حد همین اتفاق‌نظر باقی‌مانده است. مثل‌اینکه همه قبول دارند جامعه و یک نسل سالم نیازمند این است که زنان آن جامعه ازنظر جسمی و روحی در سلامت باشند و ورزش کردن هم یکی از راه‌هایی است که بخش مهمی از سلامت جسمی و روحی بانوان را تأمین می‌کند.

 اما باوجود همه پیشرفت‌ها در  امور ورزشی، آمارها می‌گوید که هنوز هم سرانه ورزشی برای هر خانم در کشور از استاندارهای جهانی بسیار کمتر است و این تازه مربوط به تهران و شهرهای بزرگ است و در برخی استان‌ها تقریباً سرانه مفیدی برای ورزش بانوان وجود ندارد.

 آمار و ارقامی که درباره سرانه ورزشی و اختصاص هر مترمربع به هر ورزشکار می‌گوید شاید کمی گیج‌کننده باشد. از آن‌طرف هر وقت صحبت از کمبود امکانات ورزشی برای خانم‌ها می‌شود صحبت به سمت ورزش حرفه‌ای و ورزشکاران حرفه‌ای کشیده می‌شود که البته کمبود امکانات اولیه برای آن‌ها هم وجود دارد. اما کمتر درباره خانم‌های عادی دوروبر ما، همین زنان خانه‌دار و شاغل، دختران و مادران ما و دغدغه ورزش آن‌ها صحبت می‌شود. برای همین در این گزارش تصمیم گرفتیم سراغ مشکلات ورزشی خانم در حوزه ورزش‌های همگانی برویم و ببینیم اگر خانمی تصمیم بگیرد بخشی از روزش را به ورزش کردن اختصاص بدهد، چقدر می‌تواند موفق باشد.

 

باشگاه‌های ورزشی و ساعات غیرمفید

 در برخی از نقاط تهران و شهرهای بزرگ باشگاه‌های ورزشی وجود دارد که تمام ساعات کار آن مخصوص بانوان است. اما این رویه تقریباً یک استثناست. از آن‌طرف این باشگاه‌ها و سالن‌های ورزشی اغلب به‌صورت خصوصی اداره می‌شوند و هزینه ورودی آن‌ها هم در حد وسع تمام اقشار جامعه نیست.

   اغلب سالن‌های ورزشی در دو نوبت آقایان و بانوان فعالیت می‌کنند که ساعات صبح تا بعدازظهر آن به استفاده خانم‌ها و ساعات عصر و شب به آقایان اختصاص می‌یابد.

 این‌یک قانون نانوشته در فعالیت سالن‌های ورزشی است که به نظر می‌رسد به خاطر مراجعه بیشتر آقایان ساعت بهتر روز هم به آن‌ها اختصاص داده‌شده است. اما اختصاص ساعات صبح به بانوان در این سالن‌ها عملاً باعث شده بخشی زیادی از جامعه خانم‌ها که شاغل هستند امکان ورزش باشگاهی را از دست بدهند. حتی در بعضی سالن‌های ورزشی روزهای پایانی هفته یعنی پنج‌شنبه و جمعه، کاملاً به استفاده مردان اختصاص می‌یابد.

 عین این اتفاق درباره استخرهایی که سانس‌های مخصوص بانوان و آقایان دارند هم اتفاق می‌افتند. در روزهای ماه مبارک رمضان استخرها از بعد از افطار بازگشایی می‌شوند اما در همین تهران هم کمتر استخری را می‌توان پیدا کرد که حتی بخشی از ساعات بازگشایی از افطار تا سحر را به حضور بانوان اختصاص بدهد.

 

 

ورزش همگانی و نبود امکانات

در برابر ورزش قهرمانی و فعالیت‌های نیمه‌حرفه‌ای که در سالن‌های ورزشی عمومی برگزار می‌شود، ورزش همگانی برای عامه مردم اهمیت بیشتری دارد. ورزشی مثل دویدن که شکل غیرحرفه‌ای ورزش حرفه‌ای دوومیدانی است مادر تمام ورزش‌ها محسوب می‌شود. نرمش و حرکات کششی هم در صورت تداوم نیاز یک فرد به ورزش روزانه را تأمین می‌کند.

اما همه این فعالیت‌ها نیاز به بودن در فضای باز دارد و این امکان هم در بسیاری از نقاط کشور برای زنان فراهم نشده است. ازنظر عرفی و فرهنگی ورزش بانوان در پارک‌های عمومی هنوز برای همه قابل‌قبول و موردپسند نیست. سال‌هاست که شهرداری‌ها وسایل ورزشی متنوعی را در پارک‌ها و فضای سبزهای عمومی نصب‌کرده‌اند اما انجام تمرینات ورزشی با این دستگاه‌ها هم برای خیلی از خانم‌ها که مقید به حفظ اصول شرعی هستند در معابر عمومی سخت و غیرقابل اجراست.

البته «فدراسیون ورزش‌های همگانی»  برنامه‌هایی مانند پیاده‌روی خانوادگی یا ورزش‌های صبحگاهی را در پارک‌های و فضاهای تفریحی شهرها انجام می‌دهد اما مجموع این فعالیت‌ها بازهم چندان آمار منفی ورزش زنان را به سمت مثبت شدن نمی‌برد.

 

ساعات ورزش کارمندی

چندی پیش بخشنامه‌ای در برخی ادارات به تصویب رسید که می‌گفت برای کارمندان دولتی بالأخص خانم‌ها ساعات ورزش در محل کار در نظر گرفته می‌شود.

آن زمان این خبر تحت عنوان « ساعات ورزش بانوان کارمند» و «خانم‌ها در محل کار ورزش می‌کنند» در رسانه‌ها منتشر شد اما چیزی که بعد از حدود یک سال از اجرای این طرح آن‌هم در برخی استان‌ها و ادارات منتشر می‌شود این است که این بخشنامه تقریباً اجرانشده است.

بعضی از خانم‌های کارمند می‌گویند که اصلاً از این بخشنامه خبر ندارند. عده‌ای هم که از آن باخبر هستند می‌گویند یا امکانات ورزشی در محل کار در نظر گرفته نشده یا کارفرما از ما توقع دارد در غیر از ساعات اداری با امکانات محل کار ورزش کنیم در غیراینصورت برای ما غیبت در نظر گرفته می‌شود. همه این‌ها در حالی است که خانم‌های کارمند متأهل بعد از تمام شدن ساعات اداری، باید شغل دوم خودشان یعنی کار در خانه و نگهداری از بچه‌ها را شروع می‌کنند و ساعات ورزش بعد از اتمام کار عملاً برای آن‌ها امکان‌پذیر نیست.

از آن‌طرف هم بسیاری از پزشکان معتقدند زنان کارمند به خاطر کم‌تحرکی زیاد، درخطر ابتلا به بیماری مفصلی و حرکتی و حتی افسردگی هستند.

 

***

چندی پیش شکرالله حسن بیگی معاون سیاسی و اجتماعی استانداری تهران در کارگروه بانوان و خانواده بار دیگر به‌ضرورت اجرایی شدن مصوبه ورزش کارکنان دولت در راستای اهمیت به‌سلامت بانوان تأکید کرد.

 

این صحبت‌ها از نگاه بانوان در کنار خبرهای قدیمی « ساعت ورزش بانوان کارمند» «اختصاص اعتبار برای ورزش همگانی بانوان» «توسعه زیرساخت‌های ورزش بانوان» و… قرار می‌گیرد تا شاید مسئولین متوجه شوند که یک‌بار هم باید فاصله حرف تا عمل درباره ورزش بانوان را کوتاه‌تر کنند و اهمیت سلامت نیمی از جامعه که سلامت نسل‌های بعدی درگرو وضعیت جسمی و روحی آنان است را در نظر بگیرند.

 



منبع: فارس